Oorzaak, gevolg

Bijna twee weken geleden op een zaterdag had mijn man ineens weer last van migraine. Hij was dus die dag helemaal uitgeschakeld, dus ik moest mezelf zien te redden die dag. En aangezien het, voor mijn doen, redelijk ging, zag ik daar geen probleem in.

Avond eten

Aan het begin van de middag ging ik eens kijken of we nog een makkelijk recept hadden, zodat ik ’s avonds een lekkere maaltijd zou hebben.  We hebben een maaltijd box en gelukkig zat daar een heel makkelijk soepje in. Uitje en pepertje snijden en voor de rest alles in een pan gooien. Moet kunnen dacht ik. Dus eerst het uitje en de peper gesneden en gelijk mijn rust pakken, aangezien het toch gewoon ruim twee jaar geleden is dat ik gekookt heb.

Na een half uurtje ging ik verder met de soep. En jawel hoor, na een tijdje had ik de soep klaar en was ik helemaal trots op mezelf!

Man met de hamer

Na mijn avontuur met het soep koken was het tijd om weer op bed te liggen, zoals ik altijd doe later in de middag. Aangekomen in bed kwamen de tranen van vermoeidheid eruit. Ik kon niet meer, ik was zo moe. Zelfs na het toilet lopen en weer terug was te veel. Hm, dacht ik misschien was soep maken toch nog te veel van het goede. Het avondeten bestond uiteindelijk niet uit soep maar uit twee boterhammen, soep opwarmen koste te veel energie. 

Herstel

Het herstel van mijn kookavontuur duurde zeker wel een week. Een week waarvan ik rond de 20 uur per dag op bed heb gelegen en hele korte stukjes heb gelopen. Het was best weer even pittig, zeker ook om nogmaals te realiseren dat ik dus echt heel weinig kan. Dat kwam toch wel weer even hard binnen. Ik heb weer een wijze les geleerd, koken laat ik voortaan aan mijn man over. Gelukkig vindt hij het ook leuk om te doen.

En de bewuste soep staat nog in de vriezer, geen idee of hij ook lekker is of niet.

Liefs,

Paula

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll to Top