Mijlpalen zijn er om slingers aan te hangen

Het is even stil geweest hier op de site. In mijn hoofd heb ik al diverse blogs geschreven, ze kwamen er alleen niet uit.

Stress

Ik had te veel stress en spanning rond het UWV. Vroeger veel nare ervaringen met het UWV, dus je gaat uit van wat je kent. Dat leverde met het aanvragen van mij uitkering en het wachten tot er eindelijk contact was, enorm veel spanning op. Oxacepam was een heel goed vriendje van me in deze tijd. En het resulteerde in veel op bed liggen en lastig in slaap komen.

De verzekeringsarts

Uiteindelijk na 7 weken wachten werd ik gebeld om een afspraak te maken met de verzekeringsarts. En een week later was het dan zover. Er was een telefonische afspraak van een uur ingepland. Jan was thuisgebleven zodat hij ook mee kon luisteren, want twee horen meer dan één.

Het gesprek verliep verrassend genoeg heel relaxed. Ik moest vertellen wat ik wel en niet kon op een dagen waar ik nog meer tegen aan liep.

Na 20 minuten kreeg ik al te horen dat ik een uitkering kreeg! Helaas nog niet de IVA-uitkering, maar een WGA-uitkering. Dat houdt in dat ik over twee jaar een herkeuring krijg en er zou nog een arbeidsdeskundig onderzoek volgen. Voorzichtig opgelucht werd het gesprek beëindigd. Ik ben altijd voorzichtig, pas als ik iets op papier heb, geloof ik het.

Arbeidsdeskundigonderzoek

Ik had al eens een onderzoek gehad, dus dacht ik het zal wel weer zoiets zijn, weet ik veel. Nou niet dus.  De arbeidsdeskundige belde op, vertelde dat ze het rapport van de arts had gekregen en mijn dossier had bestudeerd. En ze kwam tot de conclusie dat ze geen passend werk voor mij kunnen vinden en dat ik dus idd de WGA-uitkering kreeg. Heel vreemd en onwerkelijk vond ik dit allemaal.

Officieel

Ik heb zojuist alles op papier ontvangen. Het staat er echt. Eerlijk gezegd ben ik er best blij mee, dus aan deze mijlpaal worden slingers opgehangen.  Gek eigenlijk om blij te zijn met het feit dat ik afgekeurd bent, niet meer kunnen werken dus, want daar ben ik dus te ziek voor. Dat zo opschrijven geeft wel een dubbel gevoel, wat logisch is lijkt me. Maar blijdschap overheerst voor nu.

En nu?

Nu staat er nog één ding op het programma en dat is afscheid nemen van de werkgever, met een zogenaamde vaststellingsovereenkomst. 

Ik kijk uit naar de tijd dat ook dat achter de rug is en er rust komt. Rust om te ontdekken wie ik ben zonder werk, zonder verplichtingen, wat ik kan en wat ik leuk vind om te doen met de beperkingen die ik heb. 

Lieve groetjes,

Paula 

8 reacties op “Mijlpalen zijn er om slingers aan te hangen”

  1. Mariska Zandee

    Hopelijk komt dut allemaal je gezondheid ten goede…20 jaar terug ben ik ook afgekeurd en heeft mij heel veel rust gegeven zodat ik lichamelijk sneller opknapte….succes met alles Paula…

  2. Fijn Paula dat je nu weet waar je aan toe bent,weer naar een volgende fase in je leven !
    Sterkte en succes ! 👍🏻🙏🏼

  3. Miranda Rietdijk

    Lieve Paula,
    Ik weet zeker dat jij straks, als alles achter de rug is jezelf weer mag ontdekken….Ik weet dat er veel meer in jou zit lieve Paula….En, de energie is héél snel aan het veranderen op aarde…( 5e Dimentie) Er moeten nu vele lichtwerkers klaargestoomd worden om met hun kwaliteiten de mensen te helpen en voorbereiden….Ook ik ga een totaal andere draai aan mijn leven geven….Lieve Paula het komt wel goed lieverd xxx

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll to Top