De magie van de Olympische Winterspelen

Vandaag is het weer zover, de Olympische Winterspelen beginnen weer. Ik kijk daar altijd heel erg naar uit, vind het zoiets magisch hebben. Dat geldt natuurlijk ook voor de Zomerspelen, maar mijn hart gaat nu eenmaal iets sneller kloppen voor de wintereditie.

Langebaanschaatsen

Het begon allemaal met het langebaanschaatsen. Ik ben dit gaan kijken ten tijde van Hein Vergeer, de wereldkampioen allround van 1985 en 1986. Vanaf die tijd ben ik schaatsen gaan kijken, compleet met het meeschrijven van alle rondjes (doe ik nu niet meer).

Calgary

In 1988 waren de OS in Calgary (Canada), de eerste keer dat ik keek naar de olympische spelen. En ik was gelijk verslaafd. Wat was dat mooi, het drama van verliezen en de verwondering van winnen. Het meest onverwachte kan gebeuren. Ik bedoel niemand had toen verwacht dat Yvonne van Gennip drie keer goud zou halen en Hein Vergeer troosteloos in de achterhoede eindigde.

Jaren daarna

In de jaren daarna bleef ik kijken en ik ging ook andere sporten kijken. Toch wel leuk allemaal, het skiën, ijshockey en ja zelf curling vind ik tegenwoordig leuk om naar te kijken.   Ik nam ook altijd twee weken vrij om te kijken, zette mijn wekker als dat nodig was.

Jan werd door mij ook aangestoken door het virus en we kregen het idee om maar eens naar de spelen toe te gaan. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je moet ingeloot worden om aan kaartjes te komen. Helaas waren we voor Vancouver uitgeloot, maar vier jaar later…zaten we in Sochi!

Sochi

We waren ingeloot voor drie afstanden en we zouden een week blijven. Voor de andere drie afstanden hadden we het geluk via via aan kaartjes te kunnen komen. Dat betekende dus zes dagen schaatsplezier en zeven dagen feest vieren in het Holland Heineken huis.

Reis en verblijf heb ik allemaal zelf geregeld aangezien de organisatie waar we in eerste instantie geboekt hadden ons niets kon beloven. Dat maakte het eigenlijk allemaal nog specialer. We logeerden bij een soort Russische B&B midden in Sochi. We communiceerden met handen en voeten of de vertaal app.

Het was echt een groot feest om daar te mogen zijn! Het regende medailles, zo leek het wel. 

Er gebeurde ook zeker weer iets magisch, want wie had van tevoren durven dromen dat er op de 500 meter mannen drie Nederlanders op het podium stonden! Echt bizar om dat mee te mogen maken.

Verbazing alom

Dankbaar

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat we de Olympische Spelen hebben mogen meemaken in het echt. Het was echt onbeschrijfelijk gaaf om te beleven.

Dit jaar ga ik weer voor de buis genieten van al wat komen gaat, zullen Sven Kramer en Ireen Wüst hun laatste Olympische Spelen rijden en Jutta Leerdam en Merijn SCheperkamp hun eerste. 

Ik laat me weer verwonderen door alle sporters (binnenland of buitenland), dat de beste mag winnen!

Liefs,

Paula

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll to Top